Jako przewodnik nawołuje do wybaczenia sobie, przeszłości
i innym istotom. To właśnie dzięki wybaczeniu przynosi prawdziwą pewność siebie i poczucie własnej wartości. Nie musi już nic udowadniać ani z nikim walczyć. Żubr uczy nas też, jak pielęgnować tradycję i adaptować ją do współczesnych czasów. Zwraca przy tym uwagę na to, co faktycznie jest istotne i wartościowe. Wystrzega się pustych gestów i rytuałów. Wie, że przywrócenie tego, co zapomniane i utracone jest w rzeczywistości budowaniem nowego z szacunkiem do tego, co było. Żubr każdym swoim krokiem nawołuje do szacunku do siebie i życia. Przypomina też, o tym, że nikt nigdy nie jest stracone na zawsze. To od nas zależy czy chcemy
o czymś zapomnieć, czy może to chronić. Nie jest przy tym sztywny w swoim działaniu bo wie, że wszystko się zmienia
i prawdziwą sztuką jest adaptacja do teraźniejszości w poszanowaniu do przeszłości.